18-03-07

Eindelijk nog eens samen...

De papa zijn gebeden van vorige week werden eindelijk aanhoord. Een hele week prachtig weer, een zalig zonnetje en een lekker warm weertje... Alleen hebben we er niet zo goed van kunnen genieten omdat we terug beginnen werken zijn...

Een hele organisatie hoor... Marie 's morgens vroeg uit haar bedje halen, direct de auto in en op weg naar de mami en de papi of de oma en de pépé... Daar krijgt ze dan haar eerste flesje en blijft ze dan de hele dag, totdat papa haar 's avonds terug komt oppikken. Geregeld een bezoekje brengen aan de mama staat natuurlijk ook op het programma he... Gelukkig werkt papa in het ziekenhuis waar de mama ligt en kan hij ook vlug eens komen piepen...

Gisteren heeft Marie ook een bezoekje gebracht aan haar zusje Gitte.. Tijd om nog eens wat fotootjes te nemen en te genieten van onze twee meiden samen.

Fotootjes kan je bekijken door hier te klikken... Een voorsmaakje vinden jullie hieronder.

De pediaters waren deze week opgetogen over ons Gitte... Ze vinden haar allesinds beter en inderdaad ze heeft opnieuw minder zuurstof en drinkt guitig haar flesjes leeg. Benieuwd hoe het allemaal gaat lopen nu... Hopelijk geraakt ze nu snel van alle buisjes en slangetjes af en kan ze snel naar huis...

Ons mama had het deze week wat lastiger, en is dit weekend ook niet naar huis gekomen. Rusten is de boodschap... Volgende week zal het dan wel beter gaan en kan ze terug naar huis komen tijdens het weekend.

Dus al bij al is er deze week niet veranderd... Onze lente moet nog starten, maar ik krijg het gevoel dat het niet meer zo lang zal duren eer het zover is...

Vele groetjes en tot gauw...

De papa

 

IMG_0313

 

IMG_0326

 

IMG_0331

 

IMG_0350
 

IMG_0353

16:24 Gepost door Sven in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) | Tags: marie en gitte |  Facebook |

09-03-07

Waar blijft de lente toch???

7106_117494

 

Hey iedereen,

het is ondertussen maart geworden en de lente is in aantocht. Dat hoop ik toch op zijn minste. Maar dan wel de lente in ons leven. Want na een hele donkere winter wordt het wel stilaan tijd om eens wat beter nieuws te horen te krijgen. spijtig genoeg is dit tot nu toe nog niet gebeurd.

Met Marie gaat alles prima.  Ze heeft wel een dagje last gehad van haar vaccinaties en nadien speelde een verkoudheid haar parten. Maar deze heeft ze zonder moeite overwonnen. Ondertussen geniet ze terug van het alledaagse leventje: van her naar der lopen. Stilaan begint ze naar alles te grijpen en haar handjes die vindt ze o zo lekker...

De pediater was op z'n minst opgetogen toen ze marie zag. Ze was heel goed bijgekomen, goed gegroeid en super gezond...

Gitte blijft nog een tijdje op neonatale liggen. De zuurstofnood die ze had, is gebleven. Dus nog steeds zuurstof, soms flesjes heel goed leegdrinken, soms weer niet... Het lijkt een straatje zonder einde. Nog even afwachten en er zal terug een corisonekuur gestart worden. Hopelijk gaat het dan veel beter. Maar voorlopig komt ze nog niet naar huis. En dat terwijl ze al vier maanden op neonatale ligt. Ik vraag me af of er nog kindjes zijn die zo lang op deze afdeling gelegen hebben.

Met mijn vrouwtje gaat het ook niet schitterend. Haar ziekte is nog heel actief, wat maakt dat het herstel niet zo goed loopt als gepland. Ze ligt nog steeds in het ziekenhuis en zal er ook nog een tijdje moeten blijven. Volgende week wordt er een nieuwe behandeling gestart. Benieuwd wat dit zal geven. Hoewel, de hoop zakt steeds dieper en dieper weg.

De papa houdt nog steeds vol en blijft samen met Marie van her naar der lopen. Volgende week begin ik terug te werken en zal het wel wat moeilijker worden om overal naartoe te lopen. We zullen wel zien.

Hopelijk kunnen we de hoop en de moed nog een beetje inhouden en kunnen we binnenkort samen met zen allen een beetje van het leven genieten.

Vele groetjes en tot gauw.

De papa

20:26 Gepost door Sven in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) | Tags: marie en gitte |  Facebook |