27-07-06

Wat een sombere week

Hey iedereen,

 

deze keer geen berichtje gericht aan onze twee bengeltjes, maar aan iedereen die een bezoekje brengt aan ons blogje. En zeker aan iedereen die een blijk van medeleven heeft achtergelaten.

Tine ligt nog steeds in het ziekenhuis, al heb ik de indruk dat het de laatste twee dagen wat beter begint te gaan. De dokters zijn nog steeds op zoek wat de oorzaak is van al deze ellende. Graag zouden we weten wat er eigenlijk aan de hand is, maar tegelijkertijd wensen we dat dit alles verdwijnt zoals het gekomen is.

Tine is nog heel snel moe, heeft nog heel veel last van duizeligheid en heeft nog moeite om te stappen. In haar rechterkant heeft ze tekens van een lichte verlamming en aan de linkerkant heeft ze gevoelsstoornissen. Blijkbaar gaat het om een aandoening van het zenuwstelsel, of is het een virus dit het zenuwstelsel heeft aangetast.

Sinds vandaag is er wat cortisone gestart, met de hoop op een snellere recuperatie. Maar het effect hiervan zullen we pas binnen enkele dagen merken. Gelukkig gaat het stappen wat stabieler en heeft ze minder gevoelsstoornissen.

Met de kids gaat alles blijkbaar naar wens. Vandaag kwam de gynecoloog langs om even naar de harttonen van onze bengeltjes te luisteren. Na even zoeken had ze één van beide baby's gevonden en konden we de harttonen horen... Zalig.... Want even spookte het door ons hoofd dat er wat met de kindjes aan de hand zou zijn, maar blijkbaar niet. Beiden zijn ze heel erg actief en vonden het leuk om terug verstoppertje te spelen. Gelukkig mogen we morgen ook op echo gaan, en zullen we met zekerheid kunnen zeggen dat er met de kids niets aan de hand is. En wie weet komen we morgen ook het geslacht van onze bengeltjes teweten...

Mama's buikje begint nu toch alle dagen te groeien... Als het lukt zal ik nog eens een fotootje nemen en kunnen jullie haar buikje langs deze weg eens bewonderen.

Hopelijk gaat alles nu heel snel beter en kan de mama terug naar huis komen. Want hier thuis is het toch maar leeg en stil nu. Gelukkig kan ik bij de toekomstige grootouders terecht. Wat leggen zij mij in de watten zeg...

Nogmaals dank aan iedereen die een woordje van steun heeft achtergelaten. Ik laat zo snel mogelijk nog wat weten...

Vele groetjes

Sven.

22:41 Gepost door Sven in Actualiteit | Permalink | Commentaren (3) | Tags: nieuws van de mama |  Facebook |